Nowe BMW Concept 4 pełne kontrowersji. Ogromny grill przykuwa uwagę

Niemiecki producent zaprezentował BMW Concept 4 na Międzynarodowej Wystawie Samochodowej (IAA) we Frankfurcie. Sporą kontrowersję wywołała ogromna, podwójna atrapa chłodnicy. Co sądzicie o tak dużym grillu? Czy to dobry kierunek, w którym idzie BMW, projektując nowe modele?

Centralnym elementem stylistyki przodu jest przyciągająca wzrok, pionowa podwójna atrapa chłodnicy. woim kształtem i wzornictwem nawiązuje ona do legendarnych klasyków, takich jak BMW 328 czy BMW 3.0 CSi, odwołując się w ten sposób do długiej i pełnej sukcesów historii samochodów coupé BMW. W grillu znajdują się poziome elementy dekoracyjne ze szlifem fasetkowym. Charakterystyczne diodowe elementy świetlne nie znajdują się za szklaną osłoną, lecz są zintegrowane z karoserią pojazdu.

Na sportowej karoserii pojazdu umieszczono smukłą nadbudowę kabiny z wąskim otworem okiennym, która dodatkowo podkreśla dynamikę boków. Wydłużona linia dachu łagodnie przechodzi w pokrywę bagażnika. Zamiast klasycznego przetłoczenia charakter boku pojazdu kształtuje pozioma główna linia między nadkolami. Znajduje się ona stosunkowo nisko, dając optyczne wrażenie obniżonego środka ciężkości. Poniżej kolejna linia charakteru dynamicznie wznosi się od tyłu przedniego koła w kierunku pokrywy bagażnika.

Minimalistyczne, dwuczęściowe lusterka boczne harmonijnie wychodzą z listwy szybowej. Dolna część z polerowanego aluminium płynnie przechodzi w listwę szybową i staje się powierzchnią lusterka, podczas gdy aerodynamicznie zoptymalizowana część tylna jest utrzymana w kolorze karoserii i uzupełnia lusterko. Wewnątrz lusterka znajduje się pozornie unoszące się logo BMW, które jest widoczne tylko przy bliższej obserwacji.

Bogate w detale są 21-calowe obręcze kół ze stopów lekkich. Każda z nich jest wyposażona w pięć mocno wygiętych i wpuszczonych w piastę koła ramion. Powierzchnie czołowe filigranowych ramion są polerowane, natomiast powierzchnie wewnętrzne dzięki gładkiemu szlifowi są nieco ciemniejsze. 

Diodowe lampy tylne składają się z tylko jednego elementu światłowodowego bez szklanej osłony, który interpretuje typowy dla BMW kształt litery L.

Najnowsze

Nowe BMW X5 xDrive45e. Hybryda plug-in o mocy 394 KM debiutuje na rynku!

BMW postanowiło uzupełnić swoją ofertę SUV-ów z rodziny X5 o wersję hybrydową z sześciocylindrowym silnikiem. Zobaczcie, jakie będzie nowe BMW X5 xDrive45e?

Zasięg na napędzie elektrycznym w nowym SAV-ie wynosi 67-87 kilometrów zgodnie z nowym cyklem pomiarowym WLTP lub około 86-97 kilometrów według cyklu NEDC. Oznacza to, że jest ponad trzykrotnie większy niż w poprzednim modelu. Jednocześnie zużycie paliwa i poziom emisji CO2 w cyklu mieszanym w nowym BMW X5 xDrive45e zostały zmniejszone o połowę. Zużycie paliwa kształtuje się teraz w przedziale od 1,9 do 1,2 litra na 100 kilometrów (cykl pomiarowy WLTP) lub od 2,0 do 1,7 litra na 100 kilometrów* (cykl pomiarowy NEDC).

Lepsze parametry są wynikiem całkowicie nowej technologii napędu. Łączy on 6‑cylindrowy silnik rzędowy o pojemności 3,0 l i mocy 210 kW (286 KM) z aktualnej grupy silników BMW EfficientDynamics z technologią BMW eDrive czwartej generacji. 

Silnik spalinowy i elektryczny przekazują moc do 8-stopniowej skrzyni Steptronic najnowszej generacji oraz inteligentnego napędu na cztery koła BMW xDrive. W ten sposób moment obrotowy przenoszony jest na wszystkie cztery koła zarówno podczas jazdy na napędzie elektrycznym, jak i na napędzie spalinowym oraz na obu napędach jednocześnie.

Akumulator wysokonapięciowy umieszczony w podwoziu zapewnia niższy środek ciężkości niż w modelach SAV z konwencjonalnym napędem. Przy tym pojemność bagażnika BMW X5 xDrive45e jest mniejsza o zaledwie 150 l. Przy wykorzystaniu wszystkich siedzeń pojemność bagażnika wynosi 500 l, a przy złożonych oparciach tylnej kanapy aż 1720 l. Zbiornik paliwa mieści 69 l – nadaje się na długie trasy.

Nowe BMW X5 xDrive45e jest standardowo wyposażone w pneumatyczne zawieszenie obu osi i elektronicznie sterowane amortyzatory. Opcjonalnie oferowany jest zintegrowany aktywny układ kierowniczy. Oprócz szerokiego wyboru funkcji z zakresu inteligentnej łączności sieciowej dostępne są również nowe usługi cyfrowe ukierunkowane w szczególności na elektromobilność. Ponadto w nowym BMW X5 xDrive45e dostępne są wszystkie systemy asystujące kierowcy opracowane do Sports Activity Vehicle. Wyposażenie standardowe obejmuje także ochronę pieszych.

Najnowsze

Kobiety szaleją za automatami? Coraz więcej Polek wybiera samochody z automatyczną skrzynią biegów!

Polki dużo częściej i więcej inwestują w auta używane z automatyczną skrzynią biegów niż w zeszłym roku. Średnia cena auta używanego z automatyczną skrzynią biegów kupowanego przez kobiety wzrosła o ponad 2.000 zł w porównaniu do analogicznego okresu roku poprzedniego.

Średnia kwota, którą kobiety w tym roku przeznaczały na auto używane z automatyczną skrzynią biegów wynosiła 43.133 zł, podczas gdy w roku ubiegłym wynosiła ona 41.060 zł. Dla porównania  Polki na samochody z manualną skrzynią biegów wydawały w tym roku średnio 28.810 zł, a rok wcześniej 27.026 zł. Z ogólnego podsumowania dealera wynika, że od stycznia do września 2019 roku kobiety stanowiły 29% nabywców aut używanych z automatyczną skrzynią biegów. W przypadku obu płci stosunek sprzedanych aut z automatyczną skrzynią biegów do tych z manualną jest podobny (mężczyźni: 89% aut sprzedanych ze skrzynią manualną, 11% ze skrzynią automatyczną; kobiety: 90% aut sprzedanych ze skrzynią manualną, 10% ze skrzynią automatyczną). 

Mężczyźni najbardziej doceniają ekonomiczność samochodów używanych z automatami i ich wysoką technologię, a kobiety z kolei bardzo cenią sobie wygodę jazdy. Wbrew powszechnemu stereotypowi dotyczącego dominacji SUV-ów, wśród samochodów z automatem wybieranych przez kobiety królują hatchbacki (33,9%), wyprzedzając SUV-y o ponad 5 procent (28,6%). SUV-y są ulubionym typem nadwozi aut używanych z automatyczną skrzynią biegów wśród mężczyzn (27%). 

Najpopularniejszymi modelami aut używanych z automatyczną skrzynią biegów kupowanych przez kobiety od początku roku były: Nissan Qashqai, Opel Astra i Volkswagen Golf. Mężczyźni z kolei najczęściej wybierali modele jak: Opel Insignia, Volkswagen Passat i Opel Astra. 

Żródło: AAA Auto

Najnowsze

Macie wolne 200 tysięcy euro? Oryginalna Celica GT4 ST165 Carlosa Sainza może być wasza!

Wystarczy 199 000 euro i oryginalna Celica GT4 ST165 Carlosa Sainza może być twoja. Samochód, którym słynny Hiszpan zajął drugie miejsce w Rajdzie Grecji 1991, został wystawiony na sprzedaż przez belgijską firmę Deman Brussels. Auto zostało doprowadzone do oryginalnego stanu rajdowej maszyny nie do zatrzymania przez zespół mechaników Toyota Team Europe.

Toyota Celica ST165 GT4 Grupy A to jeden z najsłynniejszych samochodów fabrycznego zespołu Toyota Team Europe. Tym modelem w 1990 roku Carlos Sainz wywalczył mistrzostwo świata WRC, a w 1991 roku wygrał 5 rajdów i był o krok od obronienia tytułu, jednak wypadek w Rajdzie Australii stanął na drodze do realizacji tych planów.

Toyota Celica zapisała piękne karty w historii międzynarodowych rajdów. Czwarta generacja, czyli model ST165, który trafił do stajni zespołu Toyota Team Europe, przyniosła Toyocie pierwsze duże sukcesy w Rajdowych Mistrzostwach Świata. Japońska rajdówka z napędem na cztery koła i silnikiem turbo była bardzo szybkim samochodem. Zadebiutowała w Rajdzie Korsyki ’88, a dwa lata później Carlos Sainz wywalczył nią pierwszy tytuł rajdowego mistrza świata dla Toyoty – w klasyfikacji kierowców. W sumie Toyota zawdzięcza Celice cztery mistrzostwa świata kierowców (1990, 1992, 1993 i 1994) oraz dwa mistrzostwa producentów (1993 i 1994). Warto jednak pamiętać, że sukcesy z lat 1992-1994 to osiągnięcia kolejnej generacji słynnego coupe – modelu ST185.

Samochód oferowany obecnie przez Deman Brussels na portalu Classic Driver za 199 000 euro był jednym z aktorów tych ekscytujących wydarzeń. Należał do zespołu Toyota Team Europe w 1991 roku, co potwierdza certyfikat autentyczności wystawiony przez Toyota Motorsport GmbH (TMG) w Kolonii. Carlos Sainz i jego pilot Luis Moya wystartowali tym konkretnym egzemplarzem w Rajdzie Akropolu (Rajdzie Grecji), w którym zajęli drugie miejsce. W tym samym roku Marc Duez i pilot Klaus Wicha, również z zespołu fabrycznego Toyoty, poprowadzili to auto w Rajdzie Wielkiej Brytanii (RAC Rally). Duez dojechał do mety jako ósmy. 

Ostatnim właścicielem auta był Ernst Kopp, belgijski kolekcjoner i pasjonata, a dawniej szef zespołu mechaników Toyota Team Europe. Nie dziwi zatem, że klasyczna Celica została wyremontowana przez dawny zespół rajdowy Toyoty. Teraz jest to idealny pojazd na rajdy historyczne. 
Obecnie Kopp pracuje w tej samej roli co dawnej, lecz w zespole Hyundai Motorsport startującym w rajdach historycznych. Jego zadaniem jest renowacja klasycznych samochodów zgodnie z oryginalnymi specyfikacjami i przygotowanie ich do startów. 

W 2017 roku, po kilkunastoletniej przerwie, Toyota powróciła do Rajdowych Mistrzostw Świata z nowym samochodem – Yarisem WRC. Japońska marka od początku była bardzo konkurencyjna – w otwierającym sezon Rajdzie Monte Carlo Jari-Matti Latvala zajął 2. miejsce, a kolejny Rajd Szwecji wygrał. W sezonie 2018 Toyota zdobyła mistrzostwo producentów – głównie za sprawą 4 zwycięstw Otta Tanaka, choć pomógł także Jari-Matti Latvala wygraną w Rajdzie Australii. W aktualnym sezonie Toyota ma na koncie już 5 zwycięstw, a Ott Tanak znajduje się na szczycie tabeli.

 

Najnowsze

Goodc

Moda na targi dobiega końca? We Frankfurcie rządzili gospodarze

Czasy, w których cały świat kilka dni w roku żył świętem motoryzacji, jakim są salony samochodowe, odchodzą powoli do lamusa. Producenci coraz częściej odpuszczają sobie wystawianie aut na targach, a pokazywane premiery są coraz mniej zaskakujące. Właśnie to dał do zrozumienia tegoroczny IAA we Frankfurcie. Bo jak inaczej mówić o “wielkiej premierze” auta, które od kilku lat pokazywane było sukcesywnie na kolejnych salonach?

A może wcale nie jesteśmy świadkami zmierzchu pewnej epoki? Wprawdzie Volkswagen ID.3 przedstawiany był od kilku lat, mogliśmy więc bacznie śledzić rozwój tego konceptu, jednak prezentacja oficjalnej wersji produkcyjnej i tak spotkała się z ogromnym zainteresowaniem. Już teraz złożono na niego ponad 30. tys. zamówień. Czy to dziwne? Na pierwszy rzut oka auto nie porywa, wygląda dość zwyczajnie. Z drugiej strony może po prostu zdążył już mi się opatrzeć? Nie czułam przesadnej ekscytacji w związku z premierą, jednak po zobaczeniu go na żywo, wejściu do w miarę przestronnego wnętrza i dotknięciu przyjemnej skórzanej tapicerki stwierdziłam, że… W sumie to jest całkiem fajny! Eleganckie, porządnie wykończone wnętrze, wygodne fotele, dobra widoczność i wspomniana już przestrzeń, przy zerowej emisji i cenie pozwalającej na otrzymanie w Polsce rządowego dofinansowania – to się uda.  

Przy okazji koncern pokazał, jaką ofensywę planuje na nadchodzące lata, jeśli chodzi o rynek pojazdów elektrycznych. Nie wiem, czy słyszeliście, ale Volkswagen chce, aby do 2030 roku 40% pojazdów w ofercie miało napęd wyłącznie elektryczny, natomiast do 2050 roku wszystkie modele mają być na prąd. Może wydawać się, że to bardzo mało czasu na całkowite przearanżowanie oferty producenta, jednak liczba modeli elektrycznych (póki co koncepcyjnych), zaprezentowanych we Frankfurcie pokazała, że Volkswagen jest już niemal gotowy na podbicie większości segmentów. Swoją drogą ciekawa jestem w sumie, ile osób dostrzegło postawiony na stoisku model ID.4. Volkswagen tak bardzo zaangażował się w tym roku w elektryki, że zrezygnował z pokazania zapowiadanego wcześniej T-Roca w nadwoziu cabrio. Jak to przewrotnie w życiu bywa – dopiero jak go zabrakło, zadałam sobie sprawę, jak wielki apetyt zrobiłam sobie na ten model.   

Elektryki cieszą się ogromną popularnością, co w Niemczech pokazał nie tylko ID.3

Udowodniła to także mała, słodka Honda e. Ocena jej atrakcyjności jest kwestią subiektywną, mi na przykład front auta kojarzy się z niemowlakiem spłodzonym przez Jeepa Renegade. Do środka Hondy e bardzo ciężko było się dostać, ale nie dlatego, że ten mieszczuch jest tak ciasny – nic z tych rzeczy. Japoński elektryk był po prostu aż tak oblegany, co świadczy o dużej ciekawości, jaką wywołuje. W ogóle pojazdy elektryczne na targach cieszyły się zainteresowaniem, którego pozazdrościć mógłby im chociażby Lamborghini Sian.  

Pierwsza hybryda w gamie koncernu spomiędzy Modeny i Bolonii była jednym z niewielu “supersamochodów”. Próżno było szukać stoisk Ferrari, Astona Martina, Bentleya itd. Na pocieszenie był ewentualnie Jaguar, Maybach na stoisku Mercedesa (ale nie poczujecie się jak Szejkowie, bo drzwi były zamknięte), no i jeszcze Porsche, pokazujące premierowo Taycana. Elektryk ze Stuttgartu owszem, wygląda fajnie, osiągi ma szalenie imponujące i przede wszystkim jest maksymalnie “eko”. Wszystko byłoby super, ale dodawanie do nazwy tego auta członu “Turbo” lub “Turbo S” jest jak nazywanie tofu prawdziwym serem.  

Tegoroczny Frankfurt to przede wszystkim pokaz siły niemieckiej

Jednak nawet w gronie “gospodarzy” można było zauważyć niezły dysonans. Wprawdzie Opel przygotował  wystawę pełną różnych odmian Corsy (w tym modelu Corsa-e), jeszcze większym stoiskiem chwaliło się Audi. Wśród prezentowanych aut nie brakowało premierowych RS6 Avant oraz RS7 Sportback, dobrze znanych crossoverów, liftbacków, kolejnych koncepcyjnych odmian serii E-tron oraz premierowego AI:Trail, który pokazał, jak marka wyobraża sobie auto terenowe przyszłości. Wiecie jak? Z fotelo-hamakami zamiast kanapy.  

Jeśli ktoś nie lubi biwaków, to ma jeszcze “najczarniejszą czerń” w postaci BMW X6 pokrytego zabójczą dla ludzkich neuronów powłoką Vantablack VBx2 lub karykaturalne nerki, tudzież siekacze, wynurzające się spod klapy maski koncepcyjnej serii 4.

 

Ile dziwów nie czekałoby na nas we Frankfurcie, to i tak nic w porównaniu z tym, co zrobił Mercedes. Koncern zarezerwował dla siebie ogromny segment kompleksu Messe, rozkładając się na kilku piętrach i jeszcze przed halą. Daimler pokazał najnowsze GLB, GLE, nowości w palecie AMG, zaprezentował kolejny model z rodziny EQ – salon przyszłości w postaci EQS. Dokonał tego także w warunkach iście salonowych, bo w wielkiej sali wyposażonej w szeroki, piętrowy balkon (niczym w filharmonii), z wydzielonymi miejscami VIP, odgrodzonymi od reszty dziennikarzy balustradami. Sam koncept wygląda fantastycznie i z pewnością wyróżniłby się na ulicach, zwłaszcza nocą – wokół krawędzi foteli i tylnej kanapy przeciągnięto listwy ledowe, więc całe wnętrze jest rozświetlone jak kabiny limuzyn wiozących pijaną młodzież na studniówki.  

Poza tym pojawiły się jeszcze atrakcje w postaci wystawiającego błędnik na próbę, przeszklonego korytarza nad przepaścią oraz zawieszonego na ścianie bolidu Formuły 1, z pomocą którego w sezonie 2018 triumfował Lewis Hamilton. Mercedes przygotował wystawę “za trzech”, co nie jest takie złe, biorąc pod uwagę to, jak wielu we Frankfurcie było “nieobecnych”. Z udziału zrezygnowało m.in. całe FCA, spora część grupy PSA, Nissan, Kia, Toyota i Volvo.

Właściwie to było jeszcze jedno auto, o którym podczas dni prasowych mówili wszyscy.

To nowy Land Rover Defender, który z poprzednim Defenderem niewiele ma wspólnego, przynajmniej wizualnie. O ile dotychczasowe generacje były bardzo ostrymi, kanciastymi blaszakami do zadań specjalnych, o tyle konkurent Klasy G i Jeepa Wranglera mocno spuścił z tonu. Mowa tu oczywiście o sylwetce. Bryła nadal jest wykonana z aluminium (choć już nie jest tak surowo terenowa), nadal mamy zaokrąglone reflektory (ale teraz ukryte za szybkami), nadwozie nadal wygląda jak rozrysowane na planie prostopadłościanu (choć jest zaokrąglone na kantach), a właściwości terenowe nadal są imponujące (w najspokojniejszej wersji można brodzić w wodzie o głębokości prawie metra i ciągnąć 4 tony, więc tu akurat nie mam do czego się przyczepić). W środku jest trochę surowo, trochę nowocześnie, trochę sztywno i trochę wygodnie. Defender próbuje łączyć wielką tradycję terenową z nowoczesną stylistyką, zapożyczoną z Discovery. Do wyglądu auta trzeba się chyba przyzwyczaić, bo nawet jeśli nie ma tego “czegoś” z poprzedników, to nie podlega dyskusji, że na żywo i tak budzi szacunek.

Pomimo nadrabiania braków na liście wystawców poprzez organizowanie atrakcji na zewnątrz hal, można było odczuć absencję połowy koncernów. Całą ekspozycję dało się obejrzeć w kilka godzin i to z uwzględnieniem czasu potrzebnego na zlokalizowanie stoiska Renault, które ukryło się gdzieś na piętrze, w okolicach Mercedesa. Nie powiem Wam, gdzie dokładnie, bo trafiłam na ich zakątek pierwszego dnia w wyniku zupełnego przypadku i nazajutrz, pomimo usilnych starań nie umiałam już odtworzyć tej drogi.

Najciekawsze miejsce tętniło historią

Najnowsze