Karolina Pilarczyk w rękach policji!

„Jeżdżę na pełnym gazie i z dużą prędkością”- powiedziała Pilarczyk na spotkaniu z policją.

Wielkimi krokami zbliżają się wakacje, co oznacza wzmożony ruch na drogach. Dla policji to czas bardziej intensywnych kontroli drogowych i interwencji przy drogowych zdarzeniach, bowiem polscy kierowcy jeżdżą szybko i mało uważnie. A to prowadzi do wypadków, często ze śmiertelnym skutkiem. Jak temu zapobiegać, jak dotrzeć do kierowców aby zwolnili i jak poruszyć ich wyobraźnię aby wyprawa na wymarzone wakacje stała się bezpieczna, na specjalnym sympozjum zastanawiali się koordynatorzy ds. profilaktyki w ruchu drogowym z komend wojewódzkich policji oraz przedstawiciele Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji.

Gościem specjalnym spotkania była kobieta, która paradoksalnie jeździ właśnie na pełnym gazie – Karolina Pilarczyk – podwójna Mistrzyni Europy w Drifcie.

– Na pełnym gazie i z dużą prędkością jeżdżę …ale tylko na torze sportowym. Na drogach zawsze przestrzegam przepisów ruchu drogowego. Dla mnie bezpieczeństwo zarówno na torze jak i na drodze to absolutna podstawa. Jako kierowca driftingowy jestem często prowokowana przez innych kierowców jadąc po drodze, żeby się z nimi, mówiąc potocznie pościgać. Oczywiście nigdy nie daję się sprowokować.  Uważam, że to głupota i brak wyobraźni, każdego takiego amatora szybkiej jazdy zapraszam na tor, tam możemy się sprawdzić – powiedziała Karolina Pilarczyk.

Policjanci z ciekawością słuchali o tym czym jest drifting i jak Karolinie udało się osiągnąć tak wiele w tym motorowym sporcie. Jak sami przyznają, wiedzą, że wzorów do naśladowania i autorytetów, które trafią do wyobraźni szczególnie młodych kierowców należy szukać właśnie w środowisku sportów samochodowych.

Brawa za inicjatywę dla policji i brawa dla Karoliny za chęć pomocy i przysłużenia się swoją osobą do bezpiecznych zachowań na drodze. Wszyscy na tym zyskamy, co poniektórzy może nawet… życie. Bądźmy bezpieczni na drogach!

Najnowsze

Gosia Rdest: czy wyścigi są dla dziewczyn? Jasne, że tak!

Gosii Rdest wtóruje prawie setka dziewczyn, które wzięły udział w eliminacjach The Girls on Track – Karting Challenge w miniony weekend w Tychach.

Pierwsze eliminacje akcji The Girls on Track – Karting Challenge za nami. W miniony weekend 26 – 27 maja w Tychach dziewczyny mogły spróbować swoich sił w slalomie kartingowym na specjalnie ustawionym torze. Akcja cieszyła się ogromnym zainteresowaniem – w przeciągu dwóch dni eliminacji na linii startowej stanęła prawie setka kandydatek.

Każda z dziewcząt miała trzy przejazdy – pierwszy testowy, dwa kolejne na czas. Jury, składające się z członków Polskiego Związku Motorowego, wybrało osiem finalistek.  Zostały nimi Sara Kałuzińska, Marcelina Czepiel, Aleksandra Buziewicz, Alicja Gaj, Joanna Piwowarek, Natalia Lelek, Kinga Wójcik oraz Agnieszka Wysogląd.

Przy typowaniu kierowano się przede wszystkim najlepszym czasem przejazdu, ale także ogólnym wyczuciem przestrzennym, wykazanymi predyspozycjami i potencjałem. Tor był wymagający, tak by jak najlepiej ocenić umiejętności, ale dziewczyny dzielnie dawały sobie radę. Ważnym elementem decydującym była „rozmowa kwalifikacyjna”, odbywana w języku polskim lub angielskim. Zwracano uwagę na nastawienie, samozaparcie i motywację dziewczynek, tak by wybrać osoby, które naprawdę chcą realizować taką ścieżkę rozwoju i z pełnym zaangażowaniem będą gotowe na podjęcie motorsportowych wyzwań. „Dziewczyny prezentowały zróżnicowany, ale generalnie bardzo zadowalający poziom. Wśród kandydatek dało się zauważyć osoby wyróżniające się predyspozycjami i niesamowicie zmotywowane do ścigania” – ocenia Gosia Rdest. 

Nagrodą dla finalistek będzie udział w półrocznym szkoleniu treningowym pod okiem Gosi Rdest, ambasadorki akcji oraz najszybszej polskiej zawodniczki na torach wyścigowych w kraju i za granicą. W programie, opracowanym przy udziale zespołu ekspertów, znalazło się kilka bloków tematycznych, obejmujących między innymi warsztaty w zakresie doskonalenia techniki jazdy na torze, ćwiczenia na symulatorze, spotkania z trenerami i inspirującymi osobami ze świata motorsportu. Finalistki, biorące udział w szkoleniu, zyskują możliwość zakwalifikowania się do europejskiego finału akcji na torze Le Mans, w którym zmierzą się zawodniczki z ośmiu krajów.

Inicjatywa Girls on Track ma na celu zwiększenie uczestnictwa kobiet w sportach motorowych. Gosia Rdest mówi: „Na pytanie dlaczego jest tak niewiele kobiet w motorsporcie odpowiadam – bo nikt im świata wyścigów, takiej formy spędzania czasu nie pokazuje, nie zachęca do spróbowania. Nie jest to aktywność tradycyjnie postrzegana jako kobieca. Po to właśnie jest ta akcja.  Chcemy dziewczyny zachęcić, by spróbowały, dać im szansę sprawdzenia. Być może właśnie dzisiaj któraś z nich odkryła swoją życiową pasję, tak jak ja na torze kartingowym wiele lat temu, dokąd zabrał mnie tata”. 

Poparcie dla akcji Girls on Track wyraziło wiele osobowości ze świata polskiego motorsportu, w tym zawodniczki reprezentujące różne dyscypliny sportów motorowych. „To świetne uczucie widzieć, jak wokół akcji Girls on Track gromadzą się wspaniałe, pełne pozytywnej energii osoby. Szczególnie jestem szczęśliwa, gdy widzę solidarność kobiet polskiego motorsportu, które popierają ideę zachęcania innych dziewczyn do ścigania. Razem możemy sprawić, że będzie nas więcej” – mówi Gosia.

Inicjatywa The Girls on Track – Karting Challenge odbywa się pod honorowym patronatem Ministerstwa Sportu i Turystyki, a także FIA i PZM.

Ostatnia szansa, by wziąć udział w kwalifikacjach to eliminacje w Rzeszowie 11-12 sierpnia.

Partnerami akcji są: Motowizja, Motocaina, kart-shop.pl, SOS PZMot, PZM Travel, Gemini Park Tychy, TTSK K-Team Tarnów.

Więcej informacji: www.girlsontrack.pl

Najnowsze

Kartingowy slalom dla dziewczyn Girls On Track – pierwsze eliminacje w Tychach za nami!

Wystarczyło przyjść 26 lub 27 maja do Gemini Park w Tychach, żeby spróbować swoich sił w slalomie kartingowym i poczuć sportowe emocje.

W dniach 26 oraz 27 maja przy Gemini Park w Tychach odbyły się pierwsze polskie eliminacje projektu Międzynarodowej Federacji Samochodowej FIA „The Girls On Track – Karting Challenge”. Organizatorem tych eliminacji był Polski Związek Motorowy we współpracy z Automobilklubem Ziemi Tyskiej. Projekt skierowany do dziewcząt w wieku 13-18 lat, cieszył się dużym zainteresowaniem również wśród chłopców i w szerszej grupie wiekowej, najmłodsza uczestniczka miała 11 lat. Co ciekawe, niektóre dziewczyny przybyły z naprawdę odległych krańców Polski, m.in. z Gdyni czy z Sanoka, by usiąść za kierownicą karta. Odnotowano niemal 100 przejazdów na ustawionym specjalnie na potrzeby eliminacji slalomie kartingowym. Dziewczyny przekonały się, że strach ma wielkie oczy, a karting slalom to nic trudnego. Większość uczestniczek chętnie wracała na tor po chwilowym odpoczynku.

Biorąc pod uwagę wysoki poziom eliminacji, jury podjęło decyzję, aby oprócz wskazania trzech regulaminowych uczestniczek, z każdego dnia wyróżnić również po jednej dodatkowej zarówno w sobotę jak i w niedzielę. Wśród finalistek znalazły się: Sara Kałuzińska z Gdyni, Marcelina Czepiel ze Szczyrzyca, Aleksandra Buziewicz z Sanoka, Alicja Gaj z Częstochowy, Joanna Piwowarek z Piaseczna, Natalia Lelek ze Zgłobienia, Kinga Wójcik z Wielogóry oraz Agnieszka Wysogląd z Pisarzowic. Jesienią tego roku wszystkie finalistki wezmą udział w eksperckich szkoleniach Gosi Rdest, ambasadorki polskiej edycji programu, jednej z najszybszych Polek na torach wyścigowych świata.

Projekt składa się z kilku etapów. Eliminacje krajowe odbywają się w 2018 roku w 8 krajach europejskich (Polsce, Belgii, Finlandii, Holandii, Niemczech, Portugalii, Słowacji i Szwecji).

Drugie i ostatnie polskie eliminacje tego europejskiego programu odbędą się w dniach 11-12 sierpnia 2018 w Rzeszowie. Wszelkie niezbędne informacje oraz formularz zgłoszeniowy znajdują się na stronie www.GirlsOnTrack.pl

The Girls on Track to nowy projekt FIA skierowany do dziewczyn, mający na celu odkrycie talentów oraz stworzenie łatwiejszego dostępu do rozpoczęcia kariery w motorsporcie. Celem długofalowym jest stworzenie kultury, która ułatwia i docenia pełny udział kobiet we wszystkich aspektach motorsportu. Ambasadorem polskiej odsłony programu jest także Rafał Sonik, najlepszy polski quadowiec, zwycięzca Rajdu Dakar oraz sześciokrotny zdobywca Pucharu Świata FIM.

Uczestnictwo jest bezpłatne i otwarte dla wszystkich dziewczyn w wieku 13-18 lat, zarówno tych posiadających licencję sportową, jak i dla tych, które licencji nie mają. Trzy zwyciężczynie eliminacji krajowych pojadą na Finał Europejski w 2019 r, a sześć jego najlepszych zawodniczek weźmie udział w profesjonalnych Obozach Szkoleniowych dla Kierowców FIA w 2019 r.

Minister Sportu i Turystyki Witold Bańka objął Patronat Honorowy nad krajowymi eliminacjami projektu.

Więcej informacji o projekcie oraz zapisy na www.GirlsOnTrack.pl

Najnowsze

Goodc

Zwiastun filmu „The Racer”

Krótkometrażowy film o motocyklistce Jodie Chalk pt. „The Racer” będzie miał premierę tego lata. W planie reżysera jest także wersja pełnometrażowa tej historii.

Reżyser Alex Harron postanowił stworzyć dokument o 24-letniej Jodie Chalk, która startuje w wyścigach Thundersport GB 500. W tej historii zainspirowała go pasja i związek ojca z córką:

– Jest w tej historii element porównywalny do legendarnego Rocky’ego. Zespół Jodie pochodzi z „klasy robotniczej”, ponieważ inni zawodnicy mają większe budżety, a do tego ona jest kobietą w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Musiała pokonać uprzedzenia. To uniwersalna opowieść o kimś, kto ma pasję do czegoś, ale ma też wszystkie, możliwe przeszkody na drodze. – mówi Alex.

{{ tn(16451) left }}Po raz pierwszy motocyklem Jodie jeździła już mając 4 lata! W wieku 10 lat odbyła swoje pierwsze wyścigi. Ma na swoim koncie rekordy na dwóch torach: Knockhill i East Fortune, a także wygrała Grand Prix 500 w Donington i jest także pierwszą kobietą, która wygrała Straiton Trophy. 

Zwiastun filmu „The Racer”:

Film będzie miał premierę tego lata w Edinburgh Filmhouse, a reżyser będzie się starał, by ten 13-minutowy dokument, finansowany przez Creative Scotland, stał się podstawą do stworzenia wersji pełnometrażowej.

Najnowsze

Goodc

Jakie są kobiety bez hamulców?

„Kobieta bez Hamulców” to tak naprawdę dwie motocyklistki - Ela i Monika. Obie kochają motocykle, zgłębiają wiedzę na ich temat i bardzo chętnie się nią dzielą. A i z awarią hamulców z pewnością sobie poradzą!

{{ tn(16443) left }}Skąd pomysł i w jakim celu powstała strona „Kobieta bez Hamulców”?

Ela: Przed rozpoczęciem kursu na prawo jazdy szukałyśmy w internecie informacji, jak to wszystko wygląda z punktu widzenia kobiety. Nie znalazłyśmy wiele na ten temat. A skoro my potrzebowałyśmy informacji, to pewnie wiele innych dziewczyn również ma podobne pytania. Postanowiłyśmy zacząć dzielić się naszymi zmaganiami, aby innym dziewczynom (i nie tylko, bo w końcu oglądają nas też panowie) było łatwiej.

Dlaczego jej nazwa jest w liczbie pojedynczej, skoro prowadzą ją dwie kobiety?

{{ tn(16449) left }}Monika: „Kobieta bez Hamulców” to hasło, które ma podkreślić siłę kobiety jako jednostki. Nie chodzi nam o stworzenie zamkniętej grupy czy armii dziewczyn. Dlatego nazwa bloga jest w liczbie pojedynczej. Chcemy w pewien sposób namówić dziewczyny do działania, a nie czekania na innych. Nieraz słyszę od koleżanek, że zrobiłyby coś ciekawego, ale nie mają z kim. Jasne, w grupie zawsze weselej, ale jak będziesz czekać na innych, to możesz się w końcu nigdy nie doczekać…

Chcemy też zachęcić dziewczyny, by uwierzyły w swoje możliwości oraz pokazać, że wszystkiego można się nauczyć, a budowa i funkcjonowanie motocykla nie jest tajemną, nieosiągalną dla nas wiedzą. W końcu każdy mężczyzna również musiał się tego nauczyć. Obie też jesteśmy indywidualistkami. Choć vloga kręcimy wspólnie, to cenimy sobie naszą wolność i niezależność, co w pewien sposób również chcemy pokazać na blogu.

Gdzie mieszkacie i czym się na co dzień zajmujecie?

Ela: Obecnie pracuję w zarządzaniu projektami z językiem angielskim i hiszpańskim. Ćwiczę też portugalski i może w niedalekiej przyszłości uda mi się również popracować z tym językiem.

Pochodzę z Krakowa i (pozwolę sobie z mrugnięciem oka zacytować znanych krakauerologów) jestem „wyznawcą nauki o wyższości Krakowa nad resztą świata”.  Niestety, korki to według mnie, drugi po smogu, największy problem w moim mieście. I tu jednoślad jest bardzo przydatny. A też i kultura jazdy w Krakowie jest dość dobra – kierowcy najczęściej patrzą w lusterka i robią nam miejsce, za co bardzo im dziękuję.

A do zrobienia prawa jazdy na motocykl zainspirowała mnie Monika, o czym zresztą opowiadam w pierwszym naszym filmiku „Kobieta i egzamin na motocykl” (&t=2s).

Monika: Ja zawsze powtarzam, że choć mieszkam na Śląsku, to moje serce należy do Krakowa. To w tym mieście przeżyłam pewną swoją życiową metamorfozę, której najlepszym podsumowaniem są słowa: „gdy nie chcesz – znajdziesz powód, gdy chcesz – znajdziesz sposób”. Od tej pory zaczęłam wprowadzać swoje marzenia z dzieciństwa w życie. Tak zaczęła się m.in. przygoda z motocyklami. Na co dzień głównie pracuję jako Team Leader oraz Project Manager w branży energetycznej. W wolnych chwilach programuję, podróżuję, a także obecnie rozkręcam nowy projekt związany z promocją kuchni i kultury latynoamerykańskiej w Polsce.

Motocyklistkami jesteście od 2016 roku, a na Waszych filmach prezentujecie fachowe, techniczne porady – skąd czerpiecie wiedzę i inspirację do tych filmów?

Ela: Założenie kanału jest takie, żeby poprzez bloga dzielić się wiedzą, którą same sukcesywnie zdobywamy oraz różnymi ciekawostkami. Poruszamy takie tematy, które pojawiają się na drodze każdego nowego motocyklisty. Obecnie robię też kurs zawodowy mechanika motocyklowego, który od niedawna jest nowym, wyodrębnionym zawodem przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. I choć nie do końca jestem zadowolona ze szkoły i nie wiem, czy odnowią kurs na kolejny semestr – to zajęcia warsztatowe, które szkoła zleciła Centrum Kształcenia Praktycznego w Krakowie, są po prostu świetne!

Z Moniką chodzimy także na jednodniowe kursy z mechaniki, również takie tylko dla dziewczyn (np. Moto Zajezdnia u Pekaesa i Dreamotor.pl). Wiedzę czerpiemy też od znajomych motocyklistów. Nasz kolega Michał, który jeździ od wielu lat i pracuje w sklepie M&M Motocykle, bardzo nas wspiera i dzieli się swoją wiedzą. Nawet wystąpił z nami na kanale i pewnie nie raz się u nas jeszcze pojawi. Najlepiej oczywiście uczy się w praktyce. Przed nagraniem zwykle robimy próbę, podczas której zdarzają się różne, często bardzo śmieszne sytuacje. Zresztą, gdy raz rozleje się olej na połowie garażu, to będzie się już wiedzieć, jakich błędów w przyszłości nie popełniać (śmiech).

Jeśli lubicie czytać, jest na rynku parę ciekawych książek o mechanice, do których i my zaglądamy. Kopalnią informacji o naszych motocyklach jest również zwyczajna serwisówka, którą dobrze mieć pod ręką.

Monika: Ja dodam, że kończyłam studia na wydziale mechanicznym, co ułatwia mi zrozumienie wielu zagadnień związanych z funkcjonowaniem motocykli. Dodatkowo od dziecka byłam typem dziewczyny, która bardziej wolała spędzać czas w garażu niż w domu.

Czy robienie vloga jest trudne? Jakie umiejętności musiałyście opanować i jak dzielicie się pracą?

Monika: Hmm… czy to trudne? Zawsze powtarzam, że wszystko na początku jest trudne, zanim nie stanie się łatwe. Rzeczywiście, początkowo miałyśmy sporo wiedzy do nadrobienia – zaczynając od ogarnięcia sprzętu, jakiego potrzebujemy, poprzez ustawienie światła, dźwięku, kadru itp. Obie byłyśmy laikami w tym temacie. Było ciężko, ale przede wszystkim zabawnie. Często, większość czasu pierwszych nagrań to były przerwy na opanowanie śmiechu z własnych pomyłek i różnych sytuacji.

Ela: Na przykład, gdy zepsuł nam się statyw i użyłyśmy piramidy ze stołków, aby móc nagrać odcinek urodzinowy, zwłaszcza, że nie mogłyśmy tego przełożyć na inny dzień, bo świeczka już się paliła. Wyglądało to wszystko bardzo komicznie.

Monika: Przy pierwszej post produkcji było dużo zabawy – przygotowanie intra, edycja i sklejenie zebranych materiałów. Na szczęście żyjemy w czasach YT i „wujka Google”, który zna odpowiedzi na większość dręczących nas pytań.

Tak więc z umiejętności, to na pewno trzeba było opanować obsługę programów do edycji grafiki, video oraz ustawianie kadrów. Podział zadań? Myślę, że u nas Ela jest tym sercem estetyki, a ja ogarniam to technicznie. To taki główny podział (śmiech), reszta jest dość płynna.

Zdarza Wam się spędzać dużo czasu w garażu czy tylko przy okazji jakiś napraw/wymian?

Monika: Ja uwielbiam!!! Jak już wspominałam, od zawsze byłam bardziej garażowym, niż domowym dzieckiem (śmiech). Garaż jest taką moją oazą spokoju, oderwaniem się od codzienności – włączam muzykę, przez otwarte drzwi wpada słońce, biorę klucze do ręki i jest idealnie. No dobra, czasem polski klimat zawiedzie, ale i tak jest przyjemnie.

Ela: Zgadzam się, że jest to świetna odskocznia od codziennej pracy w biurze. Co więcej, gdy same coś robimy przy motocyklach, nabieramy pewności i poznajemy lepiej swoją maszynę. Zupełnie inaczej się jeździ, gdy już rozpoznajemy pewne dźwięki, gdy wiemy, co i jak działa w motocyklu. A poza tym naprawdę lepiej plotkuje się w garażu, niż w knajpie na Kazimierzu (śmiech).

Jakie macie/miałyście motocykle i jakie macie preferencje dotyczące jazdy nimi?

Monika:  Będąc dzieckiem śmigałam z kolegami, głównie legendarną „motorynką”, WSK-ą, czy z bratem na Simsonie.  Później przyszedł czas na skuter. Pierwszą poważną maszyną po zdanym egzaminie został Kawasaki ER-6n. Ten motocykl wiele wybacza, jest zwinny i przyjazny dla początkujących – nie żałuję tego wyboru. Na razie głównie jest to jazda turystyczna, ponieważ uwielbiam poznawać nowe miejsca. Jednak serce rwie się do sportowej jazdy na torze oraz jazdy w terenie. Także z czasem wszystkiego po kolei z pewnością spróbuję.

Ela: Egzamin zdaje się na Suzuki Gladius SFV 650, ja jednak na mój pierwszy motocykl wolałam coś mniejszego. Padło na bardzo polecany na początek Suzuki GS500F. Myślę, że był to dobry wybór, choć pewnie kiedyś zmienię motocykl na coś większego i mocniejszego. Bardzo podobają mi się sportowe motocykle, ale najpierw wolę nauczyć się chodzić, zanim zacznę biegać.

Jak motocykle wpłynęły na Wasze życie?

Ela: Odkąd jeżdżę na motocyklu, moja kondycja cierpi, bo gdy przychodzi piękna pogoda, muszę wybierać między rowerem a motocyklem. Częściej wygrywa Suzuki (śmiech). A tak poważniej, to przede wszystkim poznałyśmy dużo ciekawych ludzi.

Monika: Wśród nich jest też sporo motocyklistek. Cieszymy się, że jest nas coraz więcej i że możemy wymieniać się doświadczeniami, które są jednak nieco inne, niż mają nasi koledzy-motocykliści. Dzięki motocyklom nawiązałam również dwie, bardzo ważne, przyjaźnie w swoim życiu. Motocykle pozwoliły mi także rozpocząć przygodę z blogiem, która wiąże się z fantastycznymi i zabawnymi sytuacjami podczas nagrywania. Jest także siłą napędową do pogłębiania mojej wiedzy motoryzacyjnej czy związanej z obróbką zdjęć oraz video. Myślę, że to wszystko przycementowało także przyjaźń z Elą.

Preferujecie długie wyprawy czy raczej kręcenie się „wokół komina”?

Ela:  Każda jazda na motocyklu czegoś uczy – zarówno droga do pracy, jak i wypad jednodniowy, albo kilkudniowa wyprawa. Przede wszystkim ważne jest, by wykorzystywać każdą okazję do jazdy. Oczywiście najlepsze są dłuższe trasy. Nie tylko się przy nich najwięcej uczymy, ale jeszcze można nacieszyć oko ładnymi widokami i często też poznać innych motocyklistów w przerwie na kawę.

Czy zamysł bloga się przyjął? Są kobiety, które nawiązują z Wami kontakt, by otrzymać jakieś wsparcie w realizacji motocyklowych marzeń?

Monika: Pojawiają się komentarze i wiadomości w stylu: „Świetnie dziewczyny, Wasze rady są dla mnie bardzo pomocne. Może zrobiłybyście filmik o …. ” – jest to bardzo miłe i daje nam motywację do dalszego działania. Na razie skupiłyśmy się bardziej na dzieleniu się swoimi doświadczeniami oraz przekazywaniem wiedzy na temat zagadnień i ciekawostek, które same spotykamy na swojej początkującej, motocyklowej drodze. Małymi krokami na pewno do wszystkiego dojdziemy.

Jak rodzina, znajomi odbierają Waszą pasję?

Monika: Kiedy powiedziałam rodzinie, że zamierzam zdać prawo jazdy na motocykl, to myśleli, że żartuję. Uwierzyli chyba dopiero w momencie, gdy mój pierwszy motocykl stał już w garażu. Oczywiście, na początku zmartwił ich ten fakt. Myślę jednak, że trochę już przyzwyczaili się do moich szalonych pomysłów. Babcia zawsze powtarza, że czeka na dzień, gdy wyląduję na placu przed domem helikopterem (śmiech). Generalnie, gdy oswoili się już z tematem, to zaczęli mnie wspierać, pojawiły się słowa, że są dumni i że pasuje do mnie ten motocykl.

Ela: Przyznam się, że ja postanowiłam rodzinie powiedzieć o prawie jazdy dopiero po fakcie. Obawiałam się reakcji. Niepotrzebnie. Moja rodzina chyba też przyzwyczaiła się do tego, że robię w życiu trochę inne rzeczy, niż moje starsze siostry. Taki ze mnie rodzinny ananas. A moich znajomych to już chyba nic nie zdziwi… Najbardziej bawią mnie reakcje ludzi obcych, gdy w trakcie rozmowy rzucam hasło, że jeżdżę, a oni: „Jak to? Pani jeździ? Ale, że na skuterze?” (śmiech).

Jakie macie plany na ten sezon na blogu i te związanie z wyjazdami?

Monika: Ponoć planowanie jest wszystkim, a plan jest niczym. W tym roku na pewno chcemy wrzucić na bloga więcej nagrań z naszej jazdy, cały czas nam tego brakuje. Miałyśmy kilka podejść, jednak nagrany materiał z GoPro zamontowanego na kasku nie okazał się najlepszy – cóż, ciągle się uczymy…

Ela: Przed rozpoczęciem bloga, zrobiłyśmy długą listę tematów, które chcemy poruszyć. Lista stale rośnie, więc tematów nam nie zabraknie – tych związanych z mechaniką, jazdą, ciekawostkami i zagadnieniami mniej lub bardziej motocyklowymi. Przede wszystkim wiemy, że chcemy dalej to robić i będziemy dalej to robić, mimo różnych przeciwności.

Najnowsze