Helle Nice – wyklęta legenda F1
Życie Helle Nice obfitowało w adrenalinę oraz dramatyczne zwroty akcji. Kobieta, która w latach 30-tych z powodzeniem startowała w wyścigach i rozsławiła markę Bugatti – zmarła w skrajnej nędzy. Czym zasłużyła sobie na to zapomnienie?
Droga do sławy
| Helle Nice – Mariette Delangle. |
![]() |
|
fot.hellenicefoundation.blogspot.com
|
Mariette Delangle urodziła się w małej wiosce pod Paryżem w 1900 roku. Jej ojciec był listonoszem i utrzymywał rodzinę ze skromnej pensji – zapewne z tego powodu, już w wieku 16 lat Mariette wyjechała do Paryża w poszukiwaniu pracy. Znalazła ją w klubie muzycznym, gdzie intensywnie rozwijała swoje umiejętności taneczne i akrobatyczne.
W szybkim tempie stała się sławna, nie tylko z racji występów na scenie, ale i licznych (lekko rozbieranych) sesji zdjęciowych. Dla potrzeb show-biznesu przyjęła pseudonim artystyczny – Helle Nice – prawdopodobnie od fuzji słów francusko-angielskich „Elle est nice” (Ona jest ładna). Jej talent i urodę mogliby zapewne potwierdzić jej ówcześni adoratorzy, często bardzo bogaci i wpływowi.
Sukces na europejskich scenach przyniósł jej bogactwo i sławę, Helle miała własny apartament i jacht, a jej pierwszym samochodem był Citroen. Był to czas intensywnego rozwoju francuskiej motoryzacji, więc Nice chętnie uczestniczyła w amatorskich wyścigach i prezentacjach samochodów.
Jej życie zmieniło się gwałtownie wraz z wypadkiem na nartach, które uwielbiała. Kontuzja kolan w 1929 roku zmusiła ją do zrezygnowania z kariery scenicznej. Pragnienie sławy i uwielbienie prędkości – popchnęły ją w stronę wyścigów samochodowych.
Droga do wyścigów
W tym samy roku na torze Montlhery, Helle Nice wygrała kobiece GP i rozwiała wątpliwości sceptyków, co do swojego talentu wyścigowego. W całej karierze rekord tego toru należał do niej aż 14 razy! Nakręcona tym sukcesem rozpoczęła wyścigowe i rally-crossowe tournee po Stanach Zjednoczonych.
W międzyczasie jej ówczesny partner – Philippe de Rothschild, poznał ją z Ettore Bugattim. Właściciel ekskluzywnej marki samochodów, postanowił obsadzić Nice w wyścigowym teamie za kierownicą błękitnego Bugatti T35. Sława Helle i kontrowersje wokół tej zawodniczki – stały się znakomitą reklamą marki Bugatti.
Francuzka znów opływała w luksusie i zachwycała tłumy na każdym wyścigu. Pod koniec 1930 roku udało się jej ustanowić kobiecy rekord prędkości, który w kolejnych latach poprawiała jeszcze 7 razy!
Choć Helle nie wygrała żadnego wyścigu GP w swojej karierze, to wielokrotnie wyprzedzała bardziej od siebie utytułowanych zawodników. Nie ograniczała się jedynie do startów na torze, występowała także w wyścigach górskich i rajdach w całej Europie, także w Rajdzie Monte-Carlo. Helle nazywana była „Królową Prędkości” i słynęła z szybkiej, ale bezpiecznej jazdy, do czasu…
| Helle Nice w Bugatti. |
![]() |
|
fot.espnf1.com
|
Sport motorowy w tamtych czasach nie był sportem bezpiecznym, pochłaniał wiele ofiar, a niestety i wypadek z Helle Nice w roli głównej – powiększył te statystyki. W 1936 roku zawodniczka wystartowała w Sao Paulo GP za kierownicą Alfy Romeo 8C 2300Monza. Pod koniec wyścigu Helle wykorzystała to, że brazylijski mistrz – Manuel de Teffe zbyt szeroko wszedł w zakręt i podjęła próbę wyprzedzenia go – po wewnętrznej zakrętu. Do dziś nie wiadomo, co było bezpośrednią przyczyną wypadku chwilę później – wtargnięcie kibica na tor, czy zatoczenie się beli słomy, które tor otaczały. Helle Nice przy prędkości 160 km/h straciła panowanie nad samochodem, jej Alfa Romeo wielokrotnie koziołkowała w powietrzu, by na koniec wpaść z impetem w pierwsze rzędy trybun. Na miejscu zginęły 4 osoby, a ponad 30 zostało rannych.
Francuska zawodniczka została wyrzucona z fotela kierowcy i upadła kilka metrów dalej, na stojącego na trybunie żołnierza. To on przyjął na siebie całą siłę upadku – zginął na miejscu i jednocześnie – jej uratował życie. Po dwóch dniach Helle Nice odzyskała przytomność, a po dwóch miesiącach odzyskała sprawność. Głęboki uraz psychiczny pozostał jej do końca życia.
Ta tragedia wyniosła ją do roli francuskiego bohatera narodowego – do tego stopnia, że nowonarodzonym dziewczynkom masowo nadawano imiona Helenice lub Elenice.
W 1937 roku Helle wyrażała chęć powrotu do ścigania, jednak nie miała na to wystarczającej ilości sponsorów. Liczyła na ponowne zainteresowanie ze strony zespołu Bugatti. W międzyczasie wzięła udział w długodystansowych wyścigach dla kobiet Yacco, gdzie przez 10 dni i nocy ścigała się na przemian z innymi 4-ma zawodniczkami. Ustanowiła wtedy wiele rekordów toru, a jej team wygrał całe zawody.
Później wyścigi w Europie przerywa wybuch II wojny światowej, ten czas Helle spędziła (w zakupionym za odszkodowanie z wypadku) domu na Francuskiej Riwierze. Toczyła tam beztroskie życie, nadal obracając się w wysokich kręgach towarzyskich.
| Helle Nice w Alfa Romeo. |
![]() |
|
fot.espnf1.com
|
Droga do zapomnienia
W 1949 roku miał się odbyć Rajd Monte-Carlo, będący jednocześnie wielkim świętem z okazji powrotu do ścigania po wojennej przerwie. Miała to być też okazja do powrotu Helle Nice!
Niestety tak się nie stało, gdyż podczas uroczystego bankietu w przeddzień rajdu, znany zawodnik – Louis Chiron oskarżył publicznie Nice o współpracę z Gestapo podczas wojny. To był nieoczekiwany cios dla Helle, po którym nie była w stanie wypowiedzieć słowa – i właśnie to milczenie zostało nieoficjalnie uznane za przyznanie się do winy.
Od tamtej pory życie Helle Nice legło w gruzach, nie miała już przyjaciół ani sponsorów w sporcie. Niesamowite było to, że Chiron nie miał na poparcie tej tezy żadnych dowodów i wykorzystał tą sensacyjną wiadomość dopiero 4 lata po zakończeniu wojny. Czyżby konkurencja kobiety w motosporcie, nie była mu na rękę? Tego się niestety już nie dowiemy… Późniejsze badania historyczne nie potwierdziły hipotezy o współpracy z Gestapo, a nawet władze niemieckie zaprzeczyły, jakoby kontakty z Helle Nice miały kiedykolwiek miejsce.
Po tym wydarzeniu nazwisko i dokonania Helle Nice zostały jakby wymazane z kart historii motosportu. Po wydaniu ostatnich oszczędności opuścił ją także narzeczony. Nice musiała się utrzymywać z zasiłku fundacji, na rzecz byłych artystów występujących w teatrze i dorabiać jako „konik”, sprzedając bilety na przedstawienia teatralne. Mieszkała w Nicei w skrajnym ubóstwie, w obskurnym mieszkaniu zaatakowanym szczurami. Zmarła w wieku 83 lat, wcześniej przyjmując swój pseudonim – jako nazwisko. Jej siostra odmówiła pochówka Helle w rodzinnym grobie, pogrzeb zorganizowała więc organizacja charytatywna.
Droga do pośmiertnego oczyszczenia
| Królowa Bugatti |
![]() |
|
fot.BugattiQueen
|
O oczyszczenie z zarzutów Helle Nice i oddanie jej hołdu, zacięcie walczyła Miranda Seymour, która napisała książkę o tej zawodniczce Pt. „Królowa Bugatti”. Udało się jej zdobyć dowody na niewinność Nice, odnaleźć jej grób i wraz z Fundacją im. Helle Nice zorganizować 4 września 2010 roku uroczystość na cześć francuskiej zawodniczki.
Na płytę ku pamięci Helle Nice składali się anonimowi darczyńcy, kluby Bugatti, Alfy Romeo i muzea motoryzacyjne. Także lokalne władze, historycy i artyści zjednoczyli siły w tym projekcie. Uroczystość ubarwiły przemówienia min. Burmistrza Saint-Mesme, Dr Historii Patricii Yongue, zawodniczki Annie Soisbault.
Bratanek Helle – Robert Delangle przedstawił osobiste wspomnienia z życia ciotki, a Warner Dailey opowiedział, jak znalazł notatnik i zdjęcia Helle na wyprzedaży antyków – i tym samym pomógł stworzyć książkę o niej.
Niespodzianką była projekcja filmu – jednego z pierwszych dźwiękowych, na którym Helle Nice uśmiechała się i mówiła do kamery, podczas zawodów bicia rekordu prędkości w 1929 roku. Być może tak podziękowała, zebranym ku jej czci osobom…
| Płyta od fundacji Helle Nice. | |
![]() |
|
|
fot.hellenicefoundation.blogspot.com
|
|
Źródła:
wikipedia.org
hellenicefoundation.blogspot.com
cuoresportivo.pl
f1.v10.pl
Najnowsze
-
Test Alpine A290 GTS – świetny elektryk, ale czy rasowy hot hatch?
Alpine A290 GTS to samochód, który na pierwszy rzut oka robi dokładnie to, co powinien: przyciąga wzrok i sugeruje, że pod tą karoserią kryje się całkiem sporo sportowego charakteru. Bazuje na Renault 5, ale nie próbuje ukrywać, że chce być czymś więcej niż tylko jego “bardziej ekstrawagancką” odmianą. Jest szersze, mocniejsze, ma bardziej wyraziste detale […] -
TEST Renault Clio E-Tech. Niepozorny bohater codzienności
-
TEST Alpine A390 GT – Nauczy Cię wszystkich swoich sztuczek
-
Test Alfa Romeo Junior Elettrica. Włoski charakter nadal tu mieszka
-
TEST Mercedes G 580 EQ – Profanacja, a może strzał w dziesiątkę?





Zostaw komentarz: